پاسخ قوه قضائیه به مطالبهگری اندیشکدهها؛ سامانه اقدامات حمایتی پس از چهار سال رونمایی شد
پس از انتشار نامهای مشترک از سوی بیش از ۸۰ اندیشکده کشور خطاب به رئیس قوه قضائیه و درخواست تسریع در راهاندازی «سامانه اقدامات حمایتی»، این سامانه تنها ظرف چند روز رونمایی شد. این اتفاق نشان میدهد نهادهای اندیشگاهی میتوانند در فرایندهای حکمرانی اثرگذار باشند و مطالبهگری را به نتیجه برسانند.

در اقدامی هماهنگ و کمسابقه، شبکهای از اندیشکدههای کشور با محوریت «اندیشکده بزرگمهر» و همراهی بیش از ۸۰ اندیشکده، طی نامهای خطاب به رئیس قوه قضائیه، خواستار تسریع در راهاندازی «سامانه اقدامات حمایتی» شدند. این نامه روز یکشنبه ۹ آذر ۱۴۰۴ منتشر شد. در متن نامه، با اشاره به وجود حدود ۱۹ هزار زندانی مالی و غیرعمد در زندانهای کشور، بر ناکارآمدی شیوههای سنتی حمایتهای خیریه و ضرورت استقرار «حکمرانی دادهمحور» در این حوزه تأکید شده بود. امضاکنندگان با استناد به ماده ۱۶۶ آییننامه اجرایی سازمان زندانها و مفاد سند تحول قوه قضائیه هشدار دادند که تأخیر در راهاندازی این سامانه، عملاً ظرفیت گسترده خیرین و نهادهای مردمی را بلااستفاده گذاشته است.
از مطالبه تا اجرا در کمتر از دو هفته
چند روز پس از انتشار نامه و بازتاب رسانهای آن، قوه قضائیه در تاریخ ۲۲ آذر ۱۴۰۴ از سامانه اقدامات حمایتی سازمان زندانها رونمایی کرد. این مراسم با حضور معاون اول قوه قضائیه، رئیس سازمان زندانها و جمعی از مدیران ارشد برگزار شد. حجتالاسلام خلیلی، معاون اول قوه قضائیه، رونمایی از این سامانه را گامی در جهت امکانپذیر شدن کمکرسانی آبرومندانه و گمنام به زندانیان و خانوادههای آنان دانست.
نقشآفرینی اندیشکدهها در پیشبرد سیاست عمومی
این رخداد یک پیام روشن به حکمرانی کشور ارسال میکند: مطالبهگری منسجم و کارشناسیمحور میتواند از مسیر قانونگذاری عبور کند و به نتیجهای برسد که مردم آن را در زندگی روزمره خود احساس میکنند. شبکههای اندیشگاهی، با تولید یادداشتهای سیاستی و ایجاد اجماع نخبگانی، نشان دادند که میتوانند نقش تعیینکنندهای در شکلدهی سیاستهای عمومی داشته باشند. این تجربه همچنین تأکید میکند که نظام حکمرانی، در مواجهه با مطالبهگری دقیق و پیگیر، ظرفیت پاسخگویی و اصلاح دارد و جایگاه اندیشکدهها بهعنوان واسطی میان نخبگان، جامعه و نهادهای حاکمیتی تقویت میشود.
جمعبندی:
رونمایی از سامانه اقدامات حمایتی، نشانهای روشن از امکان «تبدیل مطالبه کارشناسی به تصمیم عملی» است. این اتفاق، الگویی قابل تکرار از نقشآفرینی مؤثر جامعه اندیشگاهی در حل مسائل عمومی و پیشبرد حکمرانی در کشور ارائه میدهد.



