تضعیف ستون فقرات بخش فناوری رژیم صهیونیستی و خسارت های آن در جنگ ۱۲ روزه

گروه زاویه

جنگ ۱۲ روزه جمهوری اسلامی ایران با رژیم اشغالگر قدس، نقطه‌ عطفی در بازتعریف مفاهیم قدرت، بازدارندگی و مدیریت بحران در منطقه غرب آسیا به شمار می‌رود. این تقابل نظامی که با تجاوز آشکار صهیونیست‌ها به مراکز هسته‌ای، پایگاه‌های نظامی و مناطق مسکونی در خاک ایران آغاز شد؛ واکنش قاطع جمهوری اسلامی ایران را به همراه داشت و خسارت های قابل توجه به زیرساخت‌های فناوری رژیم صهیونیستی، بخشی از نتایج عملیات وعده صادق ۳ محسوب می‌شود.

به اذعان بسیاری از رسانه‌های رژیم صهیونیستی و وبگاه‌های خبری جهانی، در این عملیات، برای نخستین‌بار در تاریخ مواجهه‌های نظامی منطقه، مراکز علمی، فناورانه، صنعتی و امنیتی در عمق سرزمین‌های اشغالی، از مؤسسات راهبردی مانند وایزمن و دانشگاه بن‌گوریون تا پارک‌های فناوری مرتبط با صنایع نظامی، در میان اهداف دارای اولویت قرار گرفتند. به عقیده بسیاری از کارشناسان، این تغییر رویکرد، بیانگر عبور ایران از سطح بازدارندگی دفاعی به بازدارندگی فعال و هوشمند بود که ضمن پاسخ‌گویی به تهدیدات، با شناسایی دقیق مراکز کلیدی فناوری و امنیتی دشمن، تلاش کرد بنیان‌های پنهان قدرت رژیم صهیونیستی را با چالش مواجه سازد.

در این نوشتار کوتاه، با استناد به گزارش‌های رسمی منتشرشده از سوی رسانه‌های بین‌المللی و منابع خبری رژیم صهیونیستی، ابعاد مختلف خسارت های وارده به زیرساخت‌های علمی و فناوری اشغالگران، ماهیت اهداف، پیامدهای راهبردی آن برای آینده بخش فناوری در فلسطین اشغالی و همچنین جایگاه ایران در طراحی بازدارندگی فناورانه بررسی شده است.

مؤسسه وایزمن: ضربه به پاشنه آشیل علمی و نظامی رژیم صهیونیستی

بر اساس گزارش‌های منتشر شده از سوی هاآرتص و تایمز آو اسرائیل، مؤسسه علمی وایزمن در شهر رحووت، در جریان عملیات وعده صادق ۳ مستقیماً هدف حمله موشکی جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت. این مؤسسه که از مهم‌ترین مراکز علمی و راهبردی رژیم صهیونیستی به شمار می‌رود، در جریان حملات موشکی ایران شاهد تخریب کامل حدود ۴۵ آزمایشگاه و آسیب شدید به بیش از ۲۰ آزمایشگاه دیگر بود. برآورد خسارت وارده به این مرکز، بالغ بر ۵۷۰ میلیون دلار اعلام شده است.

مؤسسه وایزمن علاوه بر جایگاه علمی، نقش کلیدی در پشتیبانی فناورانه از ارتش و ساختار امنیتی رژیم صهیونیستی دارد. از جمله حوزه‌های فعالیت این مرکز می‌توان به توسعه هوش مصنوعی نظامی، فناوری‌های پهپادی، سامانه‌های جنگ الکترونیک، رمزنگاری پیشرفته و تحقیقات مرتبط با انرژی هسته‌ای اشاره کرد.

دانشگاه بن‌گوریون و پارک فناوری گاو-یام نگب: تخریب پیشران سایبری رژیم صهیونیستی

بر اساس گزارش‌های انتشار یافته، حملات موشکی جمهوری اسلامی ایران در تاریخ ۱۹ ژوئن به شهر بئرشبع منجر به تخریب کامل شش آزمایشگاه در دانشگاه بن‌گوریون و آسیب به ۹ آزمایشگاه دیگر شده است. دانیل خامویتس، رئیس اتحادیه دانشگاه‌های سرزمین‌های اشغالی طی اظهار نظری درباره حجم خسارت های وارده گفت: «دانشکده پزشکی دانشگاه بن‌گوریون به‌طور کامل از تخریب شده و حدود ۳۰ ساختمان دانشگاهی نیز در این منطقه آسیب جدی دیده‌اند.»

علاوه بر دانشگاه بن‌گوریون، پارک فناوری گاو-یام نگب، محل استقرار بسیاری از شرکت‌های فناوری همکار با ارتش رژیم صهیونیستی و موساد نیز در این حمله آسیب جدی دیده و فعالیت چندین شرکت سایبری در اثر حملات ایران متوقف شده است. بنابر گزارش وب‌سایت «The Cradle» به تاریخ ۱ جولای، این پارک فناوری به عنوان مرکز توسعه هوش مصنوعی، ابزارهای جاسوسی و فناوری‌های دفاعی پیشرفته رژیم شناخته می‌شد.

دانشگاه تل‌آویو، کریات‌گات و شرکت رافائل: پیش‌برد نقشه تخریب اهداف فناورانه

علاوه بر موارد برجسته ذکر شده، دانشگاه تل‌آویو، یکی از مهم‌ترین مراکز آموزش عالی رژیم نیز در جریان جنگ ۱۲ روزه هدف حمله موشکی قرار گرفت و بخشی از خوابگاه‌ها و آزمایشگاه‌های آن آسیب دید. همچنین منطقه صنعتی کریات‌گات، شامل کارخانه‌های بزرگ تولید تراشه و تأسیسات نظامی، دچار اختلال عملیاتی شد. جمهوری اسلامی ایران همچنین شرکت دفاعی رافائل در حیفا را نیز به صورت مستقیم هدف قرار داد؛ اقدامی که منجر به توقف فعالیت برخی خطوط تولید این شرکت شد.

با مروری گذرا بر موارد بررسی شده در این یادداشت، می‌توان نتیجه گرفت اهداف مذکور، همگی بخشی از اکوسیستم فناوری امنیتی و نظامی رژیم صهیونیستی بودند که طی سال‌های گذشته در توسعه سامانه‌های نظامی و نسل‌کشی گسترده اشغالگران در نوار غزه نقش محوری ایفا کرده‌اند.

ارزیابی خسارت: اختلال گسترده در صنعت فناوری رژیم صهیونیستی

شای آهارونوویچ، مدیر کل سازمان مالیات رژیم صهیونیستی، میزان کل خسارت های مستقیم واردشده به سرزمین‌های اشغالی در جریان جنگ را بیش از ۳ میلیارد دلار اعلام و بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی اسرائیل نیز رقم نهایی را حدود ۱۲ میلیارد دلار برآورد کرده است؛ رقمی که بی‌شک بخش قابل توجهی از آن به حوزه فناوری سرزمین‌های اشغالی اختصاص دارد. این ارقام شامل تخریب تأسیسات فناورانه، پرداخت خسارت به نهادهای دانشگاهی، و جایگزینی تجهیزات تحقیقاتی و نظامی است.

پیامدهای راهبردی: افول امنیت فناورانه در دکترین اسرائیل

به عقیده بسیاری از کارشناسان سیاسی و نظامی، این حملات پیامدهایی فراتر از خسارت مالی دارند و شامل موارد زیر می‌شوند:

• تضعیف جایگاه علمی و بین‌المللی مراکز پژوهشی رژیم صهیونیستی همچون مؤسسه وایزمن
• اختلال در مسیر توسعه سامانه‌های دفاعی و فناوری‌های نوین نظامی رژیم صهیونیستی
• کاهش امنیت سرمایه‌گذاری خارجی حوزه فناوری‌های پیشرفته در سرزمین‌های اشغالی
• اختلال شدید در زنجیره تأمین فناوری در صنایع استراتژیک رژیم صهیونیستی

از سوی دیگر، شکست دفاع هوایی اشغالگران در جلوگیری از این حملات دقیق، نشان از آسیب‌پذیری جدی زیرساخت‌های فناورانه این رژیم دارد؛ زیرساخت‌هایی که تا پیش از جنگ ۱۲ روزه و تقابل مستقیم با جمهوری اسلامی ایران، در حاشیه امن تصور می‌شدند.

جمع‌بندی: بازتعریف بازدارندگی از مسیر فناوری

جنگ ۱۲ روزه را می‌توان آغاز عصری جدید در راهبردهای نظامی و فناورانه منطقه دانست. جمهوری اسلامی ایران در جریان عملیات وعده صادق ۳، با بهره‌گیری از توان موشکی و پهپادی بومی، زیرساخت‌هایی را هدف قرار داد که قلب تپنده دانش، امنیت و فناوری دشمن به شمار می‌آمدند. از همین روی، کارشناسان بر این باورند که این اقدام معادله جدیدی در بازدارندگی تعریف کرده است.

حملات ایران پیام روشنی برای اشغالگران صهیونیست داشت: دوران مصونیت مراکز علمی و نظامی سرزمین‌های اشغالی به پایان رسیده و هرگونه تهدید علیه امنیت ملی ایران، با پاسخ دقیق و فلج‌کننده مواجه خواهد شد. از همین روی، می‌توان این نبرد را نه فقط یک پاسخ نظامی، بلکه یک تحول ژئوپلیتیک و فناورانه دانست که نظم امنیتی موجود رژیم صهیونیستی را به چالش کشید و ظرفیت ایران را در هدف‌گیری اعماق راهبردی دشمن به نمایش گذاشت.