نتانیاهو؛ مرگِ واقعی یا تله‌ی نمایش؟

بهنام طالبی طادی

هدف نهایی جبهه حق، نه حذفِ فیزیکی یک مهره، بلکه «قلع‌وقمعِ کانون فتنه» (حتی لا تکون فتنه) است. تمرکز بیش از حد بر خبر مرگ نتانیاهو می‌تواند یک «تخدیر رسانه‌ای» باشد تا اراده‌ی هجومی ایران را سست کرده و به دشمن فرصتِ تنفس و بازسازی بدهد. آنچه اهمیت دارد، «فروپاشی ساختار» است، نه لزوماً «سقوطِ یک شخص».

دلایل محتمل برای عدم قتل و سناریوی فریب

استراتژی «ققنوس» (قهرمان‌سازیِ کاذب)

ایجاد شایعه مرگ برای بازگشتی دراماتیک؛ تا از خود چهره‌ای «شکست‌ناپذیر» و «آخرالزمانی» ارائه دهد که از دلِ آوارها زنده بیرون می‌آید.
‌

تخلیه پیش‌دستانه (پناهگاه‌های فراسرزمینی)

احتمالِ حضور او در لایه‌های حفاظتیِ فوق امنیتی خارج از جغرافیای هدف (مانند پایگاه‌های سری آمریکا یا پناهگاه‌های اتمی بسیار عمیق) که دسترسی به آن‌ها در لحظه اصابت ناممکن است.

‌انحرافِ افکار عمومی داخلی

سرپوش گذاشتن بر اعتراضات گسترده و اتهامات فساد مالی و فرار از مرکز بحران؛ با تبدیل شدن به یک «شهیدِ زنده» در چشمِ تندروهای صهیونیست.

توقفِ ماشینِ جنگیِ ایران

ایجادِ یک «تشفیِ خاطرِ موقت» در افکار عمومیِ جبهه مقاومت تا فشار حملاتِ سنگین کاهش یابد و دشمن بتواند از بن‌بستِ آتش‌بسِ ناموفق خارج شود.
‌

سخن پایانی

پیروزی واقعی نه در «بدرک واصل شدنِ او»، بلکه در «بی‌خاصیت کردنِ کلِ سیستمِ ظلم» است. چه او زیر آوار باشد و چه در پناهگاهی مخفی، «ساعتِ شنیِ رژیم» به لحظات آخر رسیده و این هیاهوها تنها دست‌وپا زدن در باتلاقِ تاریخ است.