چرا با وجود کثرت اندیشکده های تخصصی، کشور با انباشت مسئله مواجه است؟

به گزارش گروه خبر جامعه اندیشکده ها؛ نتیجه انتشار فراخوان دومین جایزه ملی سیاستگذاری، دریافت ۷۰۰ پروژه اندیشکده ای بود! دریافتِ خارج از پیش بینیِ این تعداد پروژه با توجه به تناوب دو ساله برگزاری این رویداد، یک سوال اساسی را پررنگ می‌کند:

• با توجه به تولیدات انبوه اندیشکده ای، چرا دولت ها در ایران با انباشت مسئله مواجهند؟
• اندیشکده ها به عنوان بخشی از نهادهای حل مسئله و با دسترسی بی سابقه به سطوح حاکمیتی، با چه چالش هایی برای کاربردی سازی فعالیت ها و پروژه های خود مواجهند؟

این سوالات، انواعی از تحلیل های مدیریتی-نهادی تا ریشه یابی های تاریخی-فلسفی را به عنوان پاسخ می‌پذیرند. در نشست «آسیب شناسی پروژه های اندیشکده ای» که به همت خانه اندیشه ورزان برگزار شد، سه چالش اساسی پروژه های اندیشکده ای برای حل مسائل کشور شناخته شدند:

التقاط سیاسی-گفتمانی؛

که خود را به شکل بی هویتی سیاسی نشان می‌دهد و مانع از تولید راه حل های سیاسی اجتماعی متناسب با وضعیت جامعه می‌شود.

بی نظمی در کاربست علوم؛

که منجر به جابجایی وظایف علوم شده است. احاطه تفکر فنی-مهندسی، منتج به مَحق و مَحو علوم انسانی در تعریف و تعیین چشم اندازها شده است.

فقدان نسبت گذاری درست با ساختار حاکمیتی کشور؛

که به شکل انواعی از چالش های حقوقی و مالی خود را بروز می‌دهد.

در این نشست مهدی خراتیان، سینا سالاری و اسماعیل نوده فراهانی درباره آسیب ها و راه حل های برون رفت از اختگی و خنثی سازی خروجی ها و پروژه های اندیشکده ای صحبت کردند.