آزمون جنگ رمضان برای رسانه ملی

مرکز ارزیابی سیاستی ایران

جنگ رمضان فرصتی برای بازسازی انسجام ملی و تقویت پیوند میان حاکمیت و مردم بود. در چنین شرایطی، رسانه ملی نیز این امکان را داشت که بخشی از اعتبار از دست‌رفته خود در عرصه روایت‌سازی و مرجعیت خبری را بازیابد. با این حال به نظر می‌رسد، صداوسیما به مانند قبل، در حال از دست دادن این فرصت است. انتشار برخی خبرهای نادرست، اصلاح نشدن خطاهای خبری، ساده‌انگاری مسائل، تمسخرهای بی‌مورد از دشمنان در برخی برنامه‌ها، در حالی که دشمن باید جدی گرفته شود، و همچنین تلاش‌هایی برای تسویه‌حساب‌های سیاسی گذشته، همگی نشانه‌هایی از ناکامی در استفاده از این موقعیت برای تقویت مرجعیت رسانه‌ای است.هرچند جلوگیری از بروز برخی از این مسائل غیر ممکن است، اما بسیاری از آن‌ها از سر ضعف مدیریتی به‌شمار می‌رود.

از سوی دیگر، مسئله دیگر صرفاً تقابل رسانه‌های داخلی و خارجی نیست. اکنون موضوع رقابت میان رسانه ملی و طیفی از رسانه‌های داخلی ثانویه، رسمی و غیررسمی در پیام‌رسان‌هاست. این رسانه‌ها اغلب خبرهای سریع‌تر و دقیق‌تری منتشر می‌کنند و در صورت بروز خطا نیز آن را اصلاح می‌کنند.

 در نتیجه چنین وضعیتی، رسانه ملی دیگر کمتر به عنوان مرجع نخست خبری برای مردم انتخاب می‌شود و بیشتر در جایگاه رسانه‌ای مکمل قرار گرفته است. بنابراین، مخاطبان، صدا و سیما را در کنار رسانه‌های متنی و کانال‌های خبری دنبال می‌کنند، و نه به عنوان منبع اصلی و اولیه خبری.

بنابراین، بهتر است صدا و سیما:

1. قدرت پذیرش و عنوان اشتباه خود را داشته باشد و آن را به‌عنوان ضعف نبیند.
2. از پخش برخی برنامه‌های تفرقه آمیز که هیچ عایدی برای جامعه و حلکمیت ندارد جلوگیری کند.
3. ضمن اطمینان از کیفیت اخبار، سرعت خبررسانی را نیز افزایش دهد.