چین در جنگ رمضان: نظارهگر یا کنشگر پنهان
به همت اندیشکده تین شیا، مرکز دیپلماسی اقتصادی و خانه اندیشهورزان
به گزارش گروه خبر جامعه اندیشکده ها؛ نخستین نشست از سلسله نشستهای تخصصی جنگ رمضان تحت عنوان «چین در جنگ رمضان: نظارهگر یا کنشگر پنهان» به همت اندیشکده تین شیا، مرکز دیپلماسی اقتصادی و خانه اندیشهورزان و با حضور دکتر جواد منصوری، سفیر اسبق ایران در چین و پاکستان و عضو شورای علمی اندیشکده تین شیا، برگزار شد.
در این نشست، مواضع دولت چین نسبت به جنگ رمضان، مناسبات ایران و چین و تحلیل رفتارهای دیپلماتیک پکن مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
دکتر جواد منصوری:
امنیت و ثبات در منطقه خلیج فارس و بهویژه تنگه هرمز برای چین بسیار حیاتی است. ناامنی و بیثباتی بلندمدت در این آبراه راهبردی، برای چین قابل قبول نیست و به همین دلیل همواره این موضوع را بهصورت جدی و راهبردی دنبال میکند. چین در عین حال، بهصورت تدریجی و بدون شتابزدگی، در مسیر حذف دلار از معاملات خود و جایگزینی یوان گام برمیدارد؛ روندی که طی سالها و بهصورت حسابشده ادامه خواهد یافت.
رای ممتنع چین در قطعنامه اخیر شورای امنیت نشاندهنده رویکرد واقعبینانه و متوازن است؛ بدین معنا که پکن ضمن حفظ مواضع منافع ملی خود، فضای مانور دیپلماتیک خود را حفظ کرده و از ورود مستقیم به تنشهای منطقهای پرهیز میکند. این رفتار حکایت از دقت، صبر و برنامهریزی بلندمدت در سیاست خارجی چین دارد.
در حوزه میانجیگری و حل منازعات منطقهای، چین عموماً نقش فعال گستردهای ایفا نمیکند بلکه ترجیح میدهد به شکل محتاطانه رابطه خود را با تمامی طرفها حفظ کند و سطح مداخلات خود را محدود نگه دارد. این امر نشاندهنده رویکرد «خویشتنداری» و محافظهکاری دولت چین در مقابله با بحرانها و تنشهاست.
نباید روابط ایران و چین بر مبنای انتظارات آرمانگرایانه یا غیرواقعبینانه تنظیم شود. باید با درک درست از منافع دو کشور، مناسبات دیپلماتیک، اقتصادی و فرهنگی در چارچوب اقتضائات ژئوپلیتیک منطقه شکل بگیرد تا فرصتهای همکاری پایدار و موثر فراهم شود.
چین در تعاملات خود با ایران، نگاه بلندمدت و حسابشدهای دارد و سیاستهایش را براساس مصالح ملی، حفظ ثبات منطقه و توسعه منافع اقتصادی خود تنظیم میکند. نگاه چین به منابع طبیعی، تاریخ و تمدن غنی و جایگاه استراتژیک ایران در منطقه است که برای پکن ارزش فراوانی دارد و به آن به عنوان فرصتهای همکاری بلندمدت اقتصادی و راهبردی نگریسته میشود.
چین ترجیح میدهد نقش کنشگر محتاطانه ای را در جنگ رمضان و تحولات منطقه ایفا کند رویکردی که برخاسته از صبر، تدبیر و محاسبه دقیق مزایای بلندمدت است.
