سود و‌ زیان محاصره دریایی ایران برای اطراف منازعه

سعید فضل زرندی، سردبیر تمام‌رخ

‎تغییر فاز امریکا از ایده‌های پرریسک با نتایج نامعلوم مثل تصرف جزایر و هلی‌برن و عصر حجر و امثالهم به‌سمت ایده کم‌ریسک‌تر محاصره دریایی، نشانه‌ای از تغییر استراتژی بزرگتری در صحنه جنگ است.

‎‏برخلاف نگاه عمومی در ایران که محاصره را یک بازی کوتاه‌مدت برای امتیازگیری در مرحله بعدی مذاکره تصور می‌کنند، [ضمن اینکه این سناریو را نامحتمل نمی‌دانم] فکر می‌کنم احتمال اینکه هدف امریکا از این اقدام، حرکت به‌سمت یک جنگ کم‌شدت، طولانی‌تر، کم‌ریسک‌تر و کم‌هزینه‌تر برای امریکا و پرهزینه‌تر برای ایران باشه کم نیست. یعنی ایده محاصره دریایی می‌تواند به‌نوعی فن بدل «فرسایشی‌کردن جنگ» باشد. ما با هضم ضربات اولیه امریکا و فرسایشی‌کردن جنگ پلن اول دشمن را معکوس کردیم و حالا شاید امریکا فن بدلی زده باشد تا این‌بار او بتواند فرسایش را جذب و هزینه بیشتر را به دوش ما بیندازد. به‌صورتی‌که گذر زمان دیگر به نفع ما نباشد.
‏
اگر امریکا بتواند با کنترل سطح تنش (عدم اسکلیشن نظامی) هم ایران را در موقعیت اضطراری اقتصادی نگه دارد، هم قیمت نفت را حدود ۱۰۰ دلار حفظ کند، شاید بتواند ضمن مدیریت تبعات جنگ برای اقتصاد خودش ما را تحت فشار موثر برای پذیرش خواسته‌هایش قرار دهد.

اگر این سناریو درست باشد، اقدام درست از جانب جمهوری اسلامی این است که نگذارد محاصره طبیعی انگاشته و طولانی شود. جلوگیری از صادارت نفت یا واردات کالای اساسی مورد نیاز به کشور عین زدن نیروگاه یا تلاش برای تصرف خارک می‌ماند. باید به همین چشم به مسئله نگاه کرد و پاسخ داد.