اخباریادداشت سیاستی

پایان جنگ فقط با «معادله‌ای جدید» ممکن است

بررسی و تحلیل معادله های جدید جنگ با آمریکا توسط مهدی خراتیان

✍️ مهدی خراتیان

ما از مسیرهای مختلف کوشیدیم از وقوع جنگ پیش‌گیری کنیم. رهبر انقلاب برای جلوگیری از جنگ، از طریق سوئیس پیامی به آمریکا ارسال کردند و فرمول‌های گوناگونی به‌عنوان راه‌حل‌های دیپلماتیک پیشنهاد شد؛ اما هیچ‌یک از این تلاش‌ها به نتیجه نرسید.

 در چنین شرایطی، صداهایی شنیده می‌شود که بر آتش‌بس فوری تاکید می‌کنند. برای ارزیابی این ساده‌اندیشی، لازم است وضعیت پیش از جنگ را مرور کنیم:

  1.  ایران در محاصره همه‌جانبه ایالات متحده در پیرامون خود قرار داشت. سایه جنگ به‌طور دائمی بر منطقه سنگینی می‌کرد و کشور عملا در دوگانه فرساینده «جنگ یا مذاکره» گرفتار شده بود؛
  2. تحریم‌های گسترده، در کنار مجموعه‌ای از اقدامات امنیتی ازجمله ترور و خرابکاری، به بخشی از فشار مستمر علیه ایران تبدیل شده بود؛
  3. به‌تدریج نشانه‌های روشنی از گسترش حضور و نفوذ اسرائیل در محیط پیرامونی ایران شکل گرفت و همکاری برخی همسایگان با این رژیم آشکارتر شد؛
  4. در همین حال، اختلافات ارضی با امارات متحده عربی، کشوری که به یکی از پایگاه‌های مهم شبکه‌های مالی و سیاسی حامی جریان‌های ضدایرانی تبدیل شده است، همچنان پابرجا بود.

 در چنین شرایطی، اگر اکنون آتش‌بس اعلام شود، همانند تجربه پس از جنگ دوازده‌روزه، همه چیز در انتظار جنگ بعدی معطل خواهد ماند.

 متجاوز باید تنبیه شود. ترور مظلومانه رهبر انقلاب قابل پذیرش نیست. وقتی هزینه جنگ پرداخت شده است، باید معادله‌ای جدید شکل بگیرد. هیچ‌چیز به وضعیت پیش از جنگ بازنمی‌گردد؛ بنابراین پایان جنگ باید با شروطی همراه باشد که معادله‌ای تازه ایجاد کند:

  1.  ترامپ باید به این جمع‌بندی برسد که ادامه جنگ به معنای خودکشی سیاسی است. اقداماتی نظیر ترور رهبر انقلاب، خود به‌تنهایی می‌تواند مصداق چنین خودکشی سیاسی باشد؛ اقدامی که او با تکیه بر سیاست‌های نتانیاهو در آن گرفتار شد؛
  2. مذاکره نمی‌تواند در قالب‌های پیشین ادامه یابد. ابتدا باید رهبر جدید مستقر شود و موضع و فتوای ایشان درباره برخی مسائل روشن شود؛
  3. پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه نباید مجددا ترمیم یا تقویت شوند و سطح حضور و تهدید آن‌ها باید کاهش یابد؛
  4. همکاری با کشورهای منطقه باید مشروط به عادی‌سازی روابط آن‌ها با ایران و قطع هرگونه همکاری امنیتی با امریکا و موساد باشد. همچنین ادعاهای ارضی امارات باید پایان یابد؛
  5. تنگه هرمز در حوزه حاکمیت ایران قرار دارد و این موقعیت ژئوپلیتیک باید به الگویی تبدیل شود که امکان تداوم تحریم‌ها علیه ایران را از میان ببرد؛
  6. هرگونه اقدام تروریستی، در هر سطح و به هر شکل، باید به‌عنوان اعلام جنگ تلقی شود و با پاسخ نظامی مواجه شود.
امتیاز کاربر 0 (0 رای)

یادداشت

یادداشت های سیاستی اندیشکده های ایران را در این صفحه دنبال کنید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا