محمدحسین باقری؛ رئیس اندیشکده اقبال
لایه نظامی: فرسایش برتری هوایی و رونمایی از «سجیل»
ایران موفق شده است با ناامنکردن حریم هوایی کشورهای واسط (نظیر عراق)، زنجیره سوخترسانی جنگندههای دشمن را مختل کند. این اقدام عملا برتری هوایی مطلق امریکا را به «جنگ موشکی دورایستا» تنزل داده است.
پیام عملیاتی: رونمایی از موشک ۱۳ ماخی سجیل، صرفا یک نمایش قدرت نیست؛ بلکه پیامی به سامانههای پدافندی (فلاخن داوود و آرو) است که زمان واکنش آنها به زیر ۷ دقیقه کاهش یافته است. این یعنی ایران از فاز «دفاع غیرفعال» به فاز «تلافی پیشدستانه» تغییر وضعیت داده است.
لایه ژئوپلیتیک: مقابله با پروژه «اسرائیل بزرگ»
نبرد کنونی، نه یک درگیری ، بلکه جنگی برای تثبیت بقای استراتژیک است.
سد دفاعی: ایران با فعالسازی جبهههای متعدد (از باب المندب تا تنگه هرمز)، هزینه تحقق رویای «اسرائیل بزرگ» را برای رژیم صهیونی بهشدت بالا برده است.
تغییر موازنه: عقبنشینی ترامپ از بازگشایی یکجانبه تنگه هرمز و استمداد از بریتانیا و متحدان شرقی، نشاندهنده ترک هژمونی دریایی امریکا در منطقه است.
لایه بازدارندگی: دکترین «کارتهای مخفی»
راهبرد ایران از «صبر استراتژیک» به «پاسخ متناسب و غافلگیرکننده» تبدیل شده است.
ایران کارتهای تصرف بحرین، تنگه هرمز، تنگه باب المندب، حمله به زیرساختهای انرژی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس و درنهایت سلاح هستهای را دارد.
لایه دیپلماتیک: شروط عبور از بحران
شروط ایران برای آتشبس (خروج کامل امریکا و پرداخت غرامت)، فراتر از مطالبات معمول جنگی است.
هدف نهایی: ایران بهدنبال «پاکسازی ژئوپلیتیک» منطقه از حضور بیگانه است. این مطالبات نشان میدهد که تهران خود را در موضع برتر میبیند و معتقد است فشار اقتصادی ناشی از نفت ۱۰۰ دلاری و اختلال در زنجیره تامین جهانی، درنهایت واشنگتن را به پذیرش این شروط وادار خواهد کرد.
نتیجهگیری
ایران جنگ رمضان را فرصتی برای نهاییکردن راهبرد «اخراج امریکا از منطقه» و نابودی همیشگی ایده توسعهطلبی اسرائیل میداند. این نبرد، بیش از آنکه نظامی باشد، جنگ ارادههاست که در آن «صبر بافنده فرش ایرانی» دربرابر « معاملات شتابزده تجاری ترامپ» قرار گرفته است.
