نگاه ماموریتمحور؛ تعهد درونی و تکلیف اجتماعی ما در روز تشییع و ساعات باقیمانده
پیشنهاداتی اجرایی در راستای مدیریت بحران لحظات پیشرو

✍🏻 داود محمدی، اندیشکده حنان
در حالی که در روزهای اخیر، نقطه شروع مراسم باشکوه تشییع پیکر امام شهید، از نواحی شرق تهران (خیابان دماوند و میدان امام حسین علیه السلام) اعلام شده بود و قرار بود پیکر رهبر شهیدمان روی دست خونخواهان و منتقمان ایشان، از مسیر اعلامی آغازین بهسمت غرب مشایعت شود، صبح امروز(روز تشییع تاریخی) و به یکباره، اعلام شد که از تقاطع پل یادگار امام و خیابان آزادی، مراسم تشییع آغاز خواهد شد. این امر که به گمان برخی فعالان اجتماعی- رسانهای با برنامهریزی قبلی بوده و سیاستی اعمالی، باعث ناراحتی، رنجش خاطر (و احتمالاً عصبانیت) مردم خونخواه و انقلابی شد؛ بر همین اساس و با ملاحظه نقش ما مردم در این روز تاریخی و تاریخساز، ذکر چند نکته ضروری بهنظر میرسد._
۱. موضوع سوءمدیریت در این مراسم تاریخی و هدفگیری سرمایه اجتماعی، چه با قصد و چه بدون قصد، نمیتواند پیوند وثیق بین امام و امت را خدشهدار کند.
۲. هرچند این بیتدبیریها مسبوق به سابقه بوده و بهمثابه استخوان در گلو و خار در چشم، موجب تکدر خاطر جوانان انقلابی و مردم خونخواه میشود؛ اما اقتضای شرایط فعلی و امروز، دعوت به صبر و سکوت و آرامش است تا خللی در برگزاری مراسم ایجاد نشود؛ هرچند ناچیز و به ذره ناامیدی مردم در شرکت در مراسم امروز
۳. با توجه به شرایط ایجابشده، نگاه مأموریتمحور اینگونه حکم میکند که به سازوکارهای رسمی و مرسوم ستاد برگزاری مراسم اکتفا نکرده و از همین لحظه تا پایان مراسم امروز و حتی در شهرهای قم و مشهد در روزهای آتی، هریک از ما، در هر نقطهای از این عرصه عظیم و روز تاریخی که قرار داریم، به برگزاری بهتر و باشکوهتر مراسم کمک کنیم. از کمک به روانسازی جریان جمعیت و ترافیک و… گرفته تا رساندن قطرهای آب به زائران و عزاداران امام شهید… فعالسازی هستههای اجتماعی، مردمی و خودجوش در کمک بیشتر و بهتر به برگزاری مراسم و با تمرکز بر نظم اجتماعی، میتواند گره بیتدبیری را باز کند.
۴. با ملاحظه به عهد معهود امت با امام شهید، تعهد درونی ایجاب میکند، همانند امام شهیدمان که همراه با خانواده و فرزندان به لقاء پروردگار و معبود خود شتافت، ما نیز با خانواده و کودکان در این مراسم شرکت کنیم و همگان را دعوت به حضور حداکثری کنیم تا دشمن را به غیظ آورد.
۵. اخلاص مردم و ارادت قلبی امت به امام، توطئه و خواست دشمنان در حاشیهسازی و بیتدبیریهای سهوی را خنثی خواهد کرد.
۶. برای انتقاد از بیتدبیریها در برگزاری مراسمی تاریخی که حداقل سه ماه زمان برای آن وجود داشت و سبک تصمیمگیری و اجرا، وقت بسیار است و پس از مراسم، پیگیری مطالبات و رسیدگی به قصورها و تقصیرها میتواند در دستورکار قرار بگیرد؛ اما این نکته نباید مغفول بماند که آنچه میماند و در تاریخ ماندگار میشود، روایت برگزاری باشکوه و تاریخی مراسم امروز است.
۷. نگاه فرصتسازی از بحرانها باید در این مراسم تاریخی جاری باشد و از ساعات و لحظات پیش رو بیشترین بهره را برد؛ بهویژه در شهرهای قم و مشهد، هم دعوت به حضور و هم آسیبشناسی نوع مدیریت مراسم امروز در تهران، رهگشاست.



