طرح احتمالی امریکا برای ایجاد ناامنی‌های داخلی در پاییز ۱۴۰۵

 امیر یوسفی، اندیشکده سیاست و راهبرد

چهره‌های قدرت ایران جلودار صحنه

انتصاب سرلشکر عبداللهی، وحیدی، رضایی و همچنین حاج آقای طائب، چند پیام روشن دارد، اولا اینکه دشمنان ایران بدانند که رهبری این نظام با قدرت و حکمت نشان دادند که تهدیدات آمریکا نه تنها موجب عقب نشینی ایران نشده است بلکه سبب شده که دکترین ایران به صراحت بیشتری وارد فاز تهاجمی شود و انتصاب این بزرگان حوزه نظامی و امنیتی همین رویکرد را گوشزد می کند. سرلشکر وحیدی که تمام عمر نظامی خود را متمرکز بر جهاد مستقیم علیه دشمنان اسلام و ایران بوده است به خوبی میداند که طرز فکر دشمنان ایران این است که اگر با ضعف مواجه شوند حتما میزان تهاجم و بی رحمی خود را بیشتر می کنند، لذا بهترین راهبرد در مقابله با این دشمن خونخوار، نشان دادن قدرت و توان ضربه زدن آن هم ضربات دردناک است، تا دشمن محاسبات خود را بر هم ریخته ببیند و همین امر سبب میشود که یا تجدید نظر کند (بعید است) و یا حداقل سیاست تهاجمی خود را کاهشی و کنترل شده اعمال کند و فعلا حداقل تا پایان انتخابات آبان ماه کنگره آمریکا به هیچ وجه به دنبال تصعید تنشها نباشد. البته معمولا آنچه در گذشته از آمریکا و رژیم شاهد بودیم نشان داده است که آنها مدام دست به امتحان طرف مقابل خود می‌زنند که مشاهده و ارزیابی کنند که طرف مقابلشان تا چه حد اراده و آمادگی دارد و چه سطحی از ضربات و پاسخ را دنبال می‌کند. میزان ضربه و اراده حمله به دشمن خصوصا از حیث زیرساخت های اقتصادی و انرژی جهانی میتواند محاسبات آن ها را به سمت کاهش تنش سوق دهد و همین امر سبب می شود که آن ها فعلا بر ایجاد ناامنی و فشار اقتصادی بیشتر متمرکز شوند.

راهکار امریکا و رژیم برای نشانه گرفتن امنیت داخلی ایران

راهکار دشمن می‌تواند جهات مختلفی را نشانه بگیرد ولی مهمترین بخش آن تمرکز بر ایجاد فشار اقتصادی داخلی و اتفاقاتی است که بر روان مردم اثرات سوء بگذارد و آنها را تحریک کند که دست به شورش بزنند و برای این کار هم اکنون حتما سفارت های برخی کشورهای اروپایی فعال هستند و نفوذیان داخلی نیز نقش اصلی را برای افزایش فشار اقتصادی و یا تحریک اجتماعی خواهند داشت، لذا دشمن هنگامی که قدرت نیروهای نظامی ایران و عزم و اراده ایران را برای مقابله ببیند حتما به سمت سناریوهای داخلی رفته است و سکوت ترامپ در این روزها نیز حاکی از این است که منتظر ایجاد شورش در داخل ایران هستند تا در این فاصله هم انتخابات کنگره آمریکا در آبان ماه به پایان برسد و همزمان در پاییز شاهد ایجاد ناامنی داخلی باشیم که در صورت لزوم مجددا سبب شود که دشمن وارد فاز نظامی گردد آن هم برای ضربات هوشمند جهت تسهیل مسیر نیروهای شورشی داخلیَ، اینکه این سناریو تا چه فازی جلو برود بستگی به میزان موفقیت فازهای ابتدایی دارد ولی به نظر می‌رسد که سناریوی دشمن بر چنین مسیری تکیه دارد. لذا فاز اول هر اقدامی احتمالا با یک فشار جدی اقتصادی و یا یک امر اجتماعی رخ خواهد داد که البته می تواند همزمان هر دو سناریو اجرا شود،َ برای مثال دشمن به دنبال ایجاد فشار اقتصادی است که این فشار دو بخش کلی دارد:

1- تشدید محاصره و تحریم‌های نفتی و مالی

2- فشار اقتصادی بیشتر بر مردم از طریق نفوذی‌ها و نادان‌های داخلی

در بخش اول حتما با ایجاد محاصره بیشتر و ایجاد اختلال در سازو کارهای مالی دور زدن تحریم ها، فشار ارزی بر دولت ایجاد می‌کنند. برای چنین طرحی باید هم اکنون ساز و کارهای امن برای تبادل مالی و ایجاد خط اعتباری در چین و روسیه جهت خرید از این کشورها ایجاد شود. روسیه می‌تواند غلات را تأمین کند و چین نیز مایحتاج صنعت ایران را ارسال کند که گرچه مسیر دریایی با مشکلاتی روبه‌روست ولی حتما می‌توان از طریق زمینی و حتی از طریق دریای خزر این محاصره را دور زد و فقط قدری هزینه و زمان بیشتری بار می‌شود و الا اگر این خطوط اعتباری ایجاد شود حتما مانع از فشار از این ناحیه خواهد شد. بخش دیگر نیز ناظر به برخورد با خاطیان مالی است که ارز را وارد سازو کار بانک مرکزی نکرده‌اند و از این طریق نیز می‌شود برخورد مناسب با طرح دشمن را محقق کرد. مسئله مهم دیگر نقش سیاست‌های داخلی و افرادی است که چه از سر خیانت و نادانی یا عامدانه و از سر نفوذ دست به اقداماتی می‌زنند که به جای کمک به مردم در این شرایط اقتصادی دهشتناک، فشار بیشتری بر آنان ایجاد کند که حتما در شرایط کنونی هرگونه ایجاد فشار اقتصادی بر مردم یک خیانت آشکار است، لذا باید اتفاقا تدابیری اتخاذ شود که از هر مسیری که ممکن است منابع بیشتری برای دولت محقق شود؛ من جمله اخذ منابع غیر منقول بانک ها و تجمیع آن ها و ایجاد قدرت مالی برای دولت تا آن قدرت مالی برای اعطای یارانه های بیشتر به مردم مصرف شود. البته میتوان با اخذ مالیات از شرکت های بزرگ نیز تامین منابع کرد. نکته روشن در این شرایط این است که ما نیازمند این هستیم که از این فضای جنگی علیه کشور به سلامت عبور کنیم چراکه احتمالا تا دوسال آینده و تا وقتی ترامپ بر منصب است حداقل ادامه خواهد داشت و مردم را با کمک های مالی چه از طریق افزایش حقوق و همچنین یارانه های کالابرگی و… راضی نگاه داشت تا در زمان ایجاد التهاب های اجتماعی، عموم مردم حمایت خود را از حاکمیت حفظ کنند و کشور بتواند از این گردنه های سخت عبور کند.

ایجاد التهاب‌های اجتماعی از طریق فشار بر روان عمومی  

مسیر دیگری که در سابق از این مورد استفاده دشمن بوده است و دشمن آن را در شورش‌های ۱۴۰۱ نشان داد حتما بر روی میز سازمان‌های امنیتی دشمن است و در پی این مسیر هستند که دو بخش کلی دارد:

1- ایجاد هجمه رسانه‌ای از طریق فضای مجازی و شبکه‌های ماهواره‌ای

2- ایجاد التهاب از طریق اقدامی نادرست و یا دخالت و فشار غیرعقلانی بر زندگی مردم

بخش اول ناظر به همجه‌ی رسانه ای است که دشمنان ایران با دروغ و مبالغه گاهی حرف های درستی که به کلی در مسیر غلطی از آن استفاده می‌شود را با تکنیک های رسانه ‌ای خصوصا در فضای مجازی دنبال می کنند تا با روان عمومی مردم ایران بازی کنند و با حربه‌های جنگ نرم و شناختی به گونه‌ای طرح ریزی کنند که مثلا جوانی که مشغول استفاده از اینستاگرام است با سیلی از تصاویر و کلیپ‌هایی مواجه شود که به گونه‌ای روان او را مخدوش سازد و او را تحریک به اقدام شورش کند. این طرح هنگامی که همراه با یک التهاب در سطح جامعه و یا یک اقدام نادرست از طرف حاکمیت مواجه شود به راحتی می‌تواند مورد سوء استفاده در ساحت رسانه و ایجاد ناامنی روانی و اجتماعی قرار گیرد. لذا اولا باید فکری برای این فضای مجازی رها کرد، ثانیا باید رسانه های داخلی را تقویت کرد و به آن ها اجازه داد که از قید و بندهای مرسوم رها شوند و با جذب مخاطب و ایجاد مسیر رسانه‌ای که به صورت کلی در منافع کشور است ولی خصوصیات جذب مخاطب نیز دارد بتوان مخاطب رسانه های رسمی کشور را افزایش داد.

 از طرف دیگر در بخش دوم، دشمنان ما برای ایجاد التهاب نیازمند جرقه‌هایی هستند که حتما باید برای مقابله سریع و ایجاد سناریوهای رسانه‌ای فوری برای مقابله با چنین حوادثی آمادگی لازم را اتخاذ کرد تا دشمن نتواند مسیر سوء استفاده و روایت رسانه‌ای اول و اصلی را به دست بگیرد. در مقابل هم باید با ایجاد ساز و کارهای مشخص از هرگونه اقدامی که دخالت و فشار نامتعارف بر مردم تلقی می‌شود خودداری کرد و صرفا نظم و امنیت اجتماعی در چنین شرایطی در اولویت قرار گیرد و به نیروهای خدوم انتظامی و امنیتی نیز گوشزد شود که از هر برخورد نامناسب با مردم به شدت اجتناب شود و نیروهای خدوم در این دستگاه‌ها، ساز و کار مشخصی با مأموران متخلف ایجاد کنند که مانع از ایجاد حوادث توسط برخی افراد اندک شود.