اندیشکده ایتان
در فضای کنونی نظام بین الملل که بزرگترین جنایتکاران با آزادی کامل به جنایتهای خود ادامه میدهند و هیچ مانعی پیشروی آنان نیست، نباید انتظار داشت که از این مسیر غرامتی به ایران پرداخت شود.
بااینوجود تلاش حداکثری برای تثبیت حقوق و طلب جمهوری اسلامی ایران از متجاوزان اقدامی کاملا ضروری و صحیح است. برای آنکه موضع طلبکارانه جمهوری اسلامی ایران در جهان حفظ و تثبیت شود طیکردن این مسیر ضروری است.
بنابراین اصل ضرورت دریافت غرامت از عوامل تحمیل جنگ به ایران قابل خدشه نیست و حتما باید این کار انجام گیرد. اما سوال مهم این است که: سازوکار واقعی دریافت غرامت چیست؟
پیشنهادهای مختلف و متنوعی مطرح شده که هرکدام محل بحث و مناقشه هستند. اما باتوجه به اینکه تنگه هرمز داشته بزرگ جمهوری اسلامی ایران در معادلات آینده خواهد بود، پیشنهادها غالبا متمرکز بر روی این مزیت ارائه میشوند.
سازوکار بیمهای که کارآمدترین روش برای مدیریت تنگه هرمز خواهد بود، ظرفیت بزرگی برای دریافت غرامت از کشورهای مشارکتکننده در جنگ علیه ایران میتواند باشد.
هر پیشنهادی که برای دریافت غرامت مطرح میشود باید مبتنیبر سازوکاری قابل اجرا باشد. درصورت پیادهسازی سازوکار بیمه در تنگه هرمز، این امکان وجود دارد که کشورها به میزان مداخله و مشارکت در جنگ، مشمول نرخهای بیمهای متناسب قرار گیرند.
بهعنوانمثال، امارات که نقش پررنگی در جنگ علیه ایران دارد، طبیعتا سهم بیشتری نیز در پرداخت غرامت باید داشته باشد. در این شرایط نرخ پوشش بیمه برای جریان تجارت متعلق به حاکمیت امارات بالاتر از سایرین تعیین خواهد شد.
بنابراین با سازوکار بیمه امکان دریافت غرامت بهصورت نرم و هدفمند وجود خواهد داشت.
