برنامه جامع اصلاح سیاست های هسته ای برجام هسته ای

در شرایط امروز که کشورمان در جنگی نابرابر به سر می برد برای بار دیگر ناکارآمدی سازمان های جهانی و در رأس آنها  آژانس بین المللی انرژی اتمی دیده می شود از سالیان دراز دل سوزان کشور بر خائن بودن آژانس به اهداف اولیه تأسیس آن و ناکارآمدی و دروغین بودن نظام منع أشاعه (NPT) عنوان شده بود. متأسفانه نه تنها همکاری ها با این سازمان در دهه هشتاد کاهشی نبود؛ بلکه در دهه نود به سبب توافق موقت وین و سپس توافق برجام میزان همکاری ها روندی افزایشی به خود دید و درعین حال ذیل برجام توانایی های هسته ای کشورمان در برخی حوزه ها به یغما رفت. پس از خروج امریکا از برجام نیز با وجود اینکه کشورمان ذیل حقوق خود در برجام تعهدات خود را کاهش داده بود؛ اما  آژانس به ارائه گزارش های یک طرفه و مغرضانه جهت ایجاد فشار سیاسی و جهانی علیه کشورمان ادامه داد تا اینکه تا هفته های اخیر قطعنامه ضدایرانی دیگری در آژانس تصویب شد. 

باوجود تمام این موارد هنگامی که کشورمان پس از تجاوز اسرائیل به مجتمع غنی سازی نطنز درخواست محکومیت  اسرائیل در شورای حکام را خواستار شد نه تنها چنین چیزی رخ نداد؛ بلکه در بیانیه رئیس آژانس حتی یک بار از عامل  متجاوز به کشورمان که رژیم صهیونیستی بود صحبتی به میان نیامد. تمامی این ها سبب شده است که در روزهای اخیر  طرح در مجلس جهت خروج از NPT و کاهش تعهدات نسبت به آژانس تدوین شود؛ اما مسئولان و عزیزانی که این گزارش را می خوانند بایستی توجه کنند که طبق جزئیات این طرح روند کار جهت از تأیید توسط شورای نگهبان و ابلاغ به دولت تا سه ماه به طول می انجامد و پس از آن نیز قرار است سه ماه دیگر طبق ماده NPT۱۰ صبر شود و سپس به شکل قانونی و حقوق از آن خارج شد. شش ماه زمان جهت خروج از این تعهد برای شرایط فعلی کشورمان و زمانی که حتی یک لحظه بیشتر ماندن در این تعهد و پایبندی به تعهدات بادمانی ضررهای هنگفت برای کشورمان به ارمغان می آورد غلط است.

فراموش نکنید که این بازرسان آژانس هستند که پس از بازرسی های متعدد از تأسیسات هسته ای کشورمان در گزارش های دوره ای خود تمامی مسائل محرمانه و فنی که قطعا جهت ایجاد خرابکاری و حمله به ایران برای اسرائیل مفید است منتشر می کنند و به تذکرهای کشورمان توجهی ندارند. از این رو قویا پیشنهاد میشود که در سریع ترین زمان ممکن به شکلی موقت تمامی همکاری ها به حالت یک طرفه با آژانس متوقف شود و تمامی بازرسان حاضر در خاک کشور در محلی امن نگهداری شوند تا عاملی هرچند کوچک جهت ایجاد بازدارندگی جلوی کشورهای متجاوز و خونخوار غربی باشد. در ادامه برنامه ای کلی و جامع از اقدامات پیشنهادی جهت انجام به موازات امر توقف تمامی تعهدات گفته می شود:

آغاز غنی سازی در سطوح تسلیحاتی یا به عبارت دیگر فرای 80 درصد در تمامی مجتمع های غنی سازی  کشورمان: 

باید توجه کرد که کشورمان چه به تعهدات پادمانی پایبند بماند چه نماند حق کامل دارد که صنعت غنی سازی اش  را در ابعاد کمی و کیفی گسترش دهد و هیچ مانی برای سطح و حجم غنی سازی وجود ندارد. کشورمان از اورانیوم با چنین غنایی در موارد بسیار مختلفی مانند سوخت راکتورهای تحقیقاتی صفحات هدف جهت تولید رادیوداروها مانند مولیبدن ۹۹، استفاده به عنوان سوخت در راکتور تحقیقانی نوترون سریع مطالعه فیزیک این دست راکتورها افزایش بازدهی و توانایی راکتورهای تحقیقاتی فعلى و… می تواند استفاده کند. درک متالورژی و رفتار اورانیوم با غنای بالا و ایجاد زیرساخت کار با آن همچنین خود زمینه و عامل پیشرفت است. از سوی دیگر  نیز دستیابی به اورانیوم با چنین غنابی جهت تکمیل زنجیره بازدارندگی هسته ای کشور و ساخت دستگاه شکافتی  انفجاری ضروری است. 

آغاز تولید فلز اورانیوم با غنای بالا 

تولید فلز اورانیوم با غنای بالا که قابلیت استفاده در راکتور تحقیقاتی تهران را نیز دارد از حساسیت بسیار بالایی میان کشورهای غربی برخوردار بوده و سال های متوالی باوجود زیرساخت کشور، ما به سمت ساخت تولید فلز اورانیوم نرفته ایم باید توجه شود که درک متالورژی سوخت هسته ای امری تدریجی و زمان بر است و نباید به دلایل سیاسی در آن توقفی ایجاد شود. استفاده از ظرفیت تولید فلز اورانیوم با غنای بالا و تسلیحاتی در کشورمان نه تنها کاربردهای متعدد دارد؛ بلکه زمینه فراگیری و گسترش دانش فنی و علمی کشور در حوزه اورانیوم و مسائل مرتبط با آن را فراهم می کند. تولید فلز اورانیوم همچنین جهت ساخت دستگاه شکافتی انفجاری برای کشورمان حیاتی است. 

ازسرگیری و آغاز کامل کار گسترده روی پلوتونیوم و توریم 

پلوتونیوم و توریم که در کنار اورانیوم مثلث سوخت هسته ای را تشکیل می دهند از خواص متالورژیکی بسیار پیچیده و مهمی برخوردار هستند. پلوتونیوم را شاید بتوان یکی از عجیب ترین فلزات در رفتار متالورژیکی دانست که حتی کشورهایی چون آمریکا که حدود ۸۰ سال کار مداوم و جدی در ابعاد مختلف روی پلوتونیوم داشته اند، از درک بسیاری رفتارهای آن عاجزند و کار علمی و فنی را ادامه می دهند. کشورمان جهت خودکفایی کامل چرخه هسته ای خود جهت تولید برق هسته ای نیازمند کسب کامل دانش و بومی سازی علوم مرتبط با کار روی پلوتونیوم و توریم است. در همین راستای کسب و گسترش فناوری بازفراوری پسماند هسته ای همچون غنی سازی حقی مهم و حیاتی برای ملت و کشور است که نه تنها مانند موارد دیگر زمینه گسترش علم و مهندسی در دیگر حوزه ها را فراهم می کند؛ بلکه به شکل مستقیم ثمرات بسیار کلانی دارد. 

انتقال تجهیزات تأسیسات هسته ای اصفهان

تأسیسات هسته ای اصفهان که به شکل کلی شامل چهار بخش راکتورهای تحقیقاتی، تأسیسات تولید سوخت هسته ای، تأسیسات تبدیل اورانیوم و کارخانه تولید زیرکونیوم، می شود شاهرگ اصلی چرخه و دانش هسته ای  کشورمان است. تجاوزهای متعدد اسرائیل به این تأسیسات اگرچه ناکام مانده است؛ اما تجربه حمله به نطنز به ما نشان داد که امکان نابودی تأسیسات و تجهیزات مستقر روی زمین وجود دارد در همین راستا پیشنهاد می شود در اقدامی اولیه تأسیسات و تجهیزات و مواد حیاتی در صورت امکان به تونل های مجاور این تأسیسات منتقل شود و بلافاصله برنامه انتقال تمامی یا بخش مهم این تأسیسات به زیرزمین و زیر کوه آغاز شود.

پیگیری جدی کار ساخت دستگاه شکافتی انفجاری

ساخت دستگاه های شکافتی انفجاری امروزه اهداف نظامی و نظامی متعددی دارد. ابعاد نظامی و اثرات ساخت این  دستگاه گسترده است و نیازی به مطرح کردن و ضرورت ساخت آن جهت ایجاد بازدارندگی هسته ای قابل بقا برای  کشورمان نیست؛ اما امروزه مطالعات نشان می دهد که این دست ها برای حل بزرگترین مشکل بشریت یعنى گرمایش زمین کاربرد اساسی دارند. جهت عقب نماندن از امر مهم حفظ اقلیم کشورمان و سپس جهان ساخت این دستگاه ها و پیشرفت در آن امری مهم و حیاتی است.

آغاز کار و پیگیری جدی ساخت راکتور تحقیقاتی گرافیتی

طبق تصاویر ماهواره ای هدف قرار گرفتن تاسیسات آب سنگین شهدای خنداب و حمله به راکتور تحقیقاتی آب سنگین خنداب اراک موفق بوده است. این که ۲۰ سال کار ساخت راکتور اراک بخاطر احترام به درخواست آژانس و برآورده کردن خواسته کشورهای غربی به طول بینجامد و پس از آن نیز عاملی خارجی دارای سلاح هسته ای آن را بزند و صدایی از جهان بلند نشود یعنی کشورمان ۲۰ سال مسیر را اشتباه رفته است. کار روی پلوتونیوم در اولین امر ذیل اقدام راکتوری میخواهد که پلوتونیوم با غناهای متفاوت تولید کند. در این بین راکتورهای گرافیتی به سان راکتور ۲۵ مگاواتی یونگ بیون کره شمالی بهترین گزینه هستند. از سوی دیگر نیز کندکننده گرافیتی این راکتورها پس از پایان عمر قابلیت استفاد جهت تحقیق و ساخت باطری های الماسی که اخیرا مطرح شده اند را دارند. از همین رو شدیدا پیشنهاد می شود جهت پیشرفت کشور و همچنین برخورد مناسب با دشمنان و عوامل خائن، کار ساخت یک راکتور گرافیتی در مقیاس ۲۵ الی ۵۰ مگاوات آغاز شود. از لحاظ فنی نیز ایندست راکتورهای برخلاف راکتورهای آب سنگین تحت فشار پیچیدگی بالایی ندارند و از سوی دیگر کره شمالی با تجربه ی حداقل ۴۰ ساله در ساخت و عملیاتی سازی این راکتورها منبع خوبی برای همکاری خواهد بود. از سوی دیگر نیز سوخت این راکتورها اورانیوم طبیعی از جنس فلز است که همان گونه که عنوان شد، گسترش توان تولید فلز اورانیوم کشور را طلب می کند.

شتاب بخشیدن به کار ساخت راکتورهای بومی 

کشورمان و سازمان انرژی اتمی به عنوان مسئول اصلی کار ساخت راکتورهای قدرت هدف گذاری خود جهت بومی شدن  فناوری و توانایی ساخت این رآکتورها را در افق ۱۴۲۰ برنامه ریزی کرده است؛ اما طبق شواهد در صورت بسیج شدن توان  عامی مهندسی کشور در کنار حمایت مالی و سیاسی و همکاری با قدرت های بزرگ جهانی در این حوزه همچون چین امکان جلوتر انداختن این افق وجود دارد. توجه کنید که کار ساخت راکتورهای بومی قدرت در انواع گوناگون جهت حفظ پسماند هسته ای و بازفراوری آن و خودکفایی هرچه بیشتر در انرژی ضروری است و جلو افتادن حتی چندساله این افق حیاتی خواهد بود. 

همکاری با نیروهای مسلح 

برنامه هسته ای کشورمان مدت هاست که توسط کشورهای غربی به همکاری با نیروهای مسلح متهم است و اگرچه این  مسئله تا امروزه صحیح نبوده؛ اما لازم به ذکر است که کشورهای غربی چه برنامه هسته ای کشورمان با نیروهای مسلح  همکاری داشته باشد چه نداشته باشد بهره برداری های سیاسی خود را خواهند کرد پس چه بهتر که در جهت امر ساخت  دستگاه شکافتی انفجاری و امر استفاده از فناوری های دوگانه بیشترین سطح همکاری مستقیم و غیرمستقیم بین طرفین ایجاد شود. 

بازنگری در نیروهای اطلاعاتی

ترورهای انبوه و بی دردسر دانشمندان و نیروهای فنی مرتبط با صنعت هسته ای کشورمان قطع به یقین ضربه سنگینی به  کشورمان وارد می کند که در برخی موارد قابل جبران نخواهد بود. این ترورها نیازمند بازنگری سیاست های کلی و جزئی  سازمان های اطلاعاتی و امنیتی و اهمیت نکته فوق العاده مهم کوچک سازی هرچه بیشتر حلقه آگاه از تصمیمات و برنامه ها و اسناد محرمانه و بازنگری در نحوه پذیرش نیروها جهت کاهش ورود افراد جاسوس را نشان می دهد. 

ارائه چشم انداز و اطمینان به نیروها 

در کشور ما متأسفانه دیدگاه بسیاری از دولت ها به صنعت هسته ای به چشم ابزاری برای چانه زنی و مذاکره بوده است. این دیدگاه بسیار مهلک و خطرناک باعث عقب افتادگی های گوناگون کشورمان در صنعت هسته ای شده است که نمونه بارز آن در راکتور آب سنگین اراک و علم کشور در حوزه متالورژی هسته ای است. از سوی دیگر نیز این افت و خیز ها سبب می شود که بسیاری از نیروهای جوان و مؤمن و متخصص دلسرد شوند و رو به مهاجرت یا تغییر شغل خود بیفتند که ضریه ای جبران ناپذیر برای کشور به همراه دارد. تجربه ریزش و دلسردی نیروهای مرتبط با صنعت هسته ای در ایام برجام گویای خوب این مسئله است. از این رو پیشنهاد می شود که کنترل و تعیین سیاست های سازمان انرژی اتمی و برنامه هسته ای کشور هرچه سریع تر از کنترل دولت به شکل کامل یا نیمه کامل خارج شود و به نهادی با ثبات تر که برحسب مصلحت های کشور در بلندمدت می اندیشد ارائه شود. این گونه چشم اندازی روشن و دلگرمی برای تمامی مردم و نیروها خواهد بود. 

ملاحظات 

باید توجه شود که نویسنده این مطلب شخصی عادی و دلسوز با علمی محدود و سطحی بوده است که تجربه چند ساله خود از مطالعه برنامه هسته ای کشورمان و جهان را  اینگونه در اختیار گذاشته است. نکات فنى و جزئیات بسیاری در این رابطه وجود دارند که  میتواند سؤالات احتمالی ایجاد شده در ذهن بزرگواران خواننده را برطرف کند؛ اما به دلیل جلوگیری از طولانی شدن متن از ارائه آن خودداری شده است. در صورت علاقه امکان ارائه  این نکات و مطالب به شکل جزئی وجود دارد. 

جهت شادی روح شهدای هسته ای و دیگر شهدای کشورمان و برای پیروزی ایران و مدافعان وطن در این جنگ نابرابر صلواتی ختم کنید.