مقایسه کریدورهای ریلی ترانزیتی شمالی جنوبی ایران با مسیرهای دریایی موجود
از منظر قیمت تمام‌شده از نگاه تجار هندی و روسی
به گزارش گروه خبر جامعه اندیشکده‌ها؛ اندیشکده حکمرانی بهره‌وری امیرکبیر سه شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵ در نوزدهمین همایش بین‌المللی حمل و نقل ریلی در دانشگاه علم و صنعت، تحقیقات خود را ارائه داد.
ارائه‌دهنده: محمدرضا حدادی
درباره ارائه:
برخلاف تبلیغات گسترده، کریدور رشت آستارا نه تنها ۳۰ درصد نسبت به مسیرهای دریایی موجود ارزان‌تر نیست، بلکه در بارهای فله حداقل ۵۰ درصد گران‌تر و در بارهای کانتینری حداقل ۲۵ درصد گران‌تر است. (یکی از دلایل اصلی عدم سرمایه‌گذاری روسها و هندی‌ها در این مسیر ) و اولویت بعد از مسیرهای دریایی، کریدور دریای خزر و سپس کریدور شرق دریای خزر(سرخس و اینچه برون) می‌باشد و اگر پول مازاد و اضافی در کشور وجود دارد اولویت با احیای مسیر جلفا می‌باشد و با توجه به ابرپروژه‌های ریلی متعدد کلنگ زنی شده جاری ناتمام موجود، هدر دادن منابع کشور در راه آهن رشت آستارا که حداقل ۲۰ سال کشور را سرگرم تامین مالی و بازی های پیمانکاری می‌کند در نهایت مجدد به کشور آذربایجان وابسته می‌شویم لذا کلنگ‌زنی رشت آستارا و وابستگی به آذربایجان یعنی تایید کریدور ترامپ و باجی که ایران باید به ناچار به آمریکا و آذربایجان بدهد و از دست دادن کامل ارمنستان و ….ضروری است مسئولین وزارت راه و شهرسازی بجای توجیه پروژه رشت آستارا بوسیله مصوبه شعام که راه نقد کارشناسی و راهبردی جامعه اندیشگاهی کشور را می‌بندد، براساس اطلاعات صحیح و از منظر بهره‌وری، سیاستگذاری نمایند تا یک ابر پروژه به ابرپروژه های کلنگ زنی شده ناتمام قبلی کشور، اضافه نشود و بازی باخت باخت با کشور روس را مجدد تجربه نکنیم.از بازی باخت باخت مسئولین قبلی با چینی‌ها در قطار سریع‌السیر تهران قم اصفهان و بازی باخت باخت مسئولین قبلی با روسها در برقی کردن مسیر اینچه برون که هیچ یک به سرانجام نرسیده و منابع کشور هدر داده شده است، درس عبرت باید بگیریم.
