ملاحظات راهبردی دوره آتش‌بس

مهدی خراتیان، مدیر اندیشکده احیای سیاست

۱. مذاکره و دیپلماسی برای تثبیت دستاوردهای میدانی و به پشتوانه میدان است، لذا دست نیروهای مسلح از روی ماشه نباید برداشته شود.

۲. دشمن در بازه زمانی کاهش فشار عملیات نظامی به‌ شدت در حوزه جمع‌آوری اطلاعات فعال خواهد شد، لذا پروتکل‌های حفاظتی مقامات برجسته کشور حفظ و حتی تقویت شود.

۳. تنگه هرمز باید طبق قواعد و تعاریف ایران «گشوده» شود و در هماهنگی با کشور عمان برای هر روز سهمیه مشخصی تعریف و برای آنروز اعلام شود و نظام اخذ عوارض از همان روز اول بازگشایی فعال شود.

۴. دشمن به شدت دغل‌کار و نیرنگ‌باز است و نباید از هیچ حرکت خطا و خدعه وی به سادگی گذشت. ایالات متحده یا اسراییل ممکن است بخواهند با عملیات‌های نظامی و اطلاعاتی محدود و زیر حد آستانه جنگ، برتری خود را دیکته کنند، لذا باید برای پاسخ به این اقدامات بانک اهداف و اقدامات مناسبی تهیه شود.

۵. باید حضور مردم در خیابان‌ها با قدرت بیشتری ادامه یابد.

۶. اگر بندهایی که ایران مبنای مذاکرات اعلام کرده، در نهایت تثبیت شود، قطعا یک پیروزی تاریخی برای ملت ایران خواهد بود. روایت دستاوردهای نظامی و دیپلماتیک ایران در این جنگ تاریخ ساز باید در جهت تقویت دست مذاکره کنندگان و بالابردن روحیه نظامیان و مردم باشد.

۷. پیشنهاد این است که وساطت مذاکرات با یکی از قدرت‌های بزرگ باشد. ایران از واسطه کردن قدرت‌های منطقه‌ای و کشورهای کوچک تا کنون سودی نبرده است.

۸. ما تنها نیمی از راه را رفته‌ایم و مسیری بسیار پیچیده و سخت هم‌چنان در پیش روست.