تثبیت قدرت؛ کارویژه مذاکرات احتمالی

 محمد امینی رعایا، اندیشکده اقتصاد مقاومتی

در جریان جنگ تحمیلی رمضان، مردم با حضور گسترده در خیابان، از نیروی نظامی در میدان پشتیبانی کردند و باعث شدند نقشه‌های دشمن، نقش بر آب شود.

علاوه‌براین، ابتکاراتی همچون «بستن تنگه هرمز و استقرار رژیم جدید در این معبر راهبردی» باعث شد در جریان جنگ، ایران به گونه‌های جدیدی از «قدرت موثر» مجهز شود.

این دستاوردهای بزرگ بود که هدف دشمن در جنگ را از «رژیم چنج» به فرار از «رژیم جدید تنگه هرمز» تغییر داد و درنهایت منجر به آتش‌بس شد!

اما آتش‌بس به‌معنی پایان جنگ نیست؛ بلکه به‌صورت موقت، جنگ را از فاز نظامی وارد فاز مذاکره می‌کند و «پیروز نهایی» را مشخص می‌نماید.

لذا در مذاکرات احتمالی، باید بتوانیم قدرتی که به‌واسطه جنگ شکل گرفته است را تثبیت و نقد کنیم تا «فاتح میدان نبرد» باشیم.

«حرکت مقتدرانه» در این فاز جنگ، باعث می‌شود نظم نوینی با محوریت ایران در منطقه و جهان پایه‌گذاری شود که ضامن حرکت پرشتاب و پیشرفت کشور در آینده خواهد بود.

در چنین شرایطی، استمرار حضور در خیابان ضروری است؛ حضوری که نه‌تنها باید معنای حمایت و پشتیبانی از تیم مذاکره‌کننده داشته باشد، بلکه باید این شیوه از نقش‌آفرینی را مطالبه کند.