علیرضا کمیلی، اندیشکده شرح
این سوال در ذهن بسیاری موج میزند که این جنگ تا کجا پیش خواهد رفت و پایاندهنده آن چیست؟ آیا وقتی امریکا مجددا وسط میز مذاکره موشک میزند و بلندپایهترین مقام ایران را هدف میگیرد و صدها کودک ما را به کام مرگ میکشاند باز هم باید دم از مذاکره با او بزنیم؟ تازه اگر مذاکره کردیم، چه ضمانتی برای چنین وحوشی وجود دارد؟ آیا چیزی هست که بدان پایبند باشند؟
با این وضعیت جنگلگونه جهان امروز، نتیجه این جنگ را جز با قدرت نمیتوان به دست آورد والا امنیت ما همهروزه تهدید خواهد شد و عزتی برای ما باقی نخواهد ماند. ایران امروز وارد معرکهای شده که یا استقلال و عزت خود را تثبیت میکند یا باید وارد دوران بردگی جدیدی از جنس دوران پهلوی بشود. پس راهحل یک چیز است:
باید اعلام کنیم که از حالا به بعد تا فاصله ۲۵۰۰ کیلومتری ما، هیچ پایگاه امریکایی در امان نخواهد بود. اخراج عملی امریکا از منطقه مهمترین دستاورد این جنگ باید باشد. حالا نوبت شرط گذاشتن ماست نه آنکه به شروط طرف مقابل و وعدههای او توجه کنیم که نهایتا هم تبدیل به موشکی خونخوار وسط مدارس ما بشود.
همانطور که مسئولین ایرانی اعلام کرده بودند اگر این جنگ را آغاز کردید پایان آن با شما نخواهد بود. حالا که وارد معرکه مستقیم شدهاند باید همه تبعات آن را بپذیرند. همین روند بمباران پایگاهها و منافع آنان در منطقه باید ادامه پیدا کند تا شروط ما بتواند محقق بشود. در آن روز، دوران جدیدی از منطقه غرب آسیا را پیش روی خود خواهیم داشت.
