دانشگاه فردوسی مشهد در شهری واقع شده است که محل شهادت شخصیتی عظیم و مبارزی خستگی ناپذیر با هویت الهی در آن واقع شده و حرم وی مهبط ملائکه و محل تردد انسان‌های مشتاق زیارت اوست. مشهدالرضا علیه‌السلام پایگاه فرهنگی ایران، مرکز ولایت و مرکز علم و موهبتی قدسی است که دانشگاه در جهت تحقق رسالت اجتماعی خود تلاش می‌کند شهد شیرین این سفر سیاسی معنوی را بر جان همه زائران، مجاوران و خادمان مضاعف کند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1357 خوانشی جدید از زیارت مبتنی بر اسلام ناب در سطح کشور و جهان اسلام مطرح شد که می تواند زمینه ساز تمدن نوین اسلامی قرار گیرد. این رویکرد تازه به زیارت مستلزم پژوهش در ابعاد مختلف اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و … می باشد. بر این اساس پژوهشکده زیارت و گردشگری دانشگاه فردوسی مشهد طبق آیین نامه نحوه تشکیل و فعالیت واحدهای پژوهشی در دانشگاه ها و پژوهشگاه‌ها مصوب ۷/۳/‌۱۳۹۰ شورای گسترش آموزش عالی و بر اساس ابلاغیه شماره ۳.۲۵۲۷۸۵ مورخ ۷/۱۲/1390 وزارت علوم، تحقیقات و فناوری(عتف) به منظور پاسخگویی به نیازهای پژوهشی دستگاه های اجرایی، نهادها و موسسات عمومی یا غیردولتی کشور در حوزه زیارت و گردشگری به عنوان پژوهشکده «تقاضا محور» ایجاد شده و مصوبه تاسیس آن طی نامه شماره 193611/22/2 مورخ ۲۳/۰۸/۱۳۹۶ از طریق وزارت عتف به دانشگاه فردوسی مشهد ابلاغ گردیده است. این واحد پژوهشی به صورت تقاضا محور از طریق انعقاد تفاهم‌نامه یا قرارداد همکاری میان دانشگاه فردوسی مشهد و سازمان های متقاضی در کشور در قالب سه گروه پژوهشی به شرح زیر فعالیت می‌کند:
۱- گروه پژوهشی بررسی و تحلیل داده های زیارت و گردشگری
۲- گروه پژوهشی سیاستگذاری و تنظیم‌گری زیارت و گردشگری
۳- گروه پژوهشی فناوری های زیارت و گردشگری

پژوهشکده زیارت و گردشگری با برخورداری از ظرفیت‌های علمی و پژوهشی دانشگاه فردوسی مشهد و همچنین ارتباطات گسترده با سایر دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی در سطح ملی و بین المللی برای پاسخگویی به نیازهای پژوهشی دارای اولویت در حوزه زیارت و گردشگری کشور اهتمام می ورزد. این مأموریت از طریق بکارگیری دستاوردهای علم و فناوری های نوین در این حوزه و با رعایت استانداردهای پژوهش علمی، انجام می شود.